Streep mijn naam maar weg
Uit je boekje met adressen
Veel vijven, nog meer zessen
Nu ik alles open leg
Nu ik alles kan bekennen
Moet jij er nog aan wennen
Dat het waar is wat ik zeg
Streep mijn naam maar weg
Blader maar niet meer
In het album met portretten
En vergeelden droogboeketten
Leg me nu maar neer
Leg me maar terzijde
Als een boek uit vroeger tijden
Want je leest het maar een keer
Blader maar niet meer
Leugens zijn zo prachtig
Zo stil en raadselachtig
Zolang ze nog zichzelf zijn
Zolang je ze gelooft
Laat ze rusten in je hoofd
Want de waarheid doet pas pijn
Blader maar niet meer
In je dagboek en je schriften
Alle potloden en stiften
Schreven nooit iets neer
Dat je nu houvast kan geven
Dat je nu laat overleven
Doe nog een keer wat ik zeg:
Streep mijn naam maar weg
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Lieftallige ♥Rénskee♥
Weer prachtig geschreven, je hebt zoveel talenten lieve meid, maar…Wie gelden deze strenge vermanende woorden? De lieve jongen die je al zoveel jaren kent, met de foto bij “zy aan zy”? Hopelijk niet, die krijgt toch de schrik van z’n leven als hij dat te lezen krijgt? Of is het alleen maar denkbeeldig? Schrijf je het me? Ja, en je vorig gedicht "De Man vs. de Vrouw" over de mannen: van de bovenste plank, prima! Wat is inderdaad een man zonder een vrouw, nietwaar?
Aanvaard een lief kusje van je vriendin
Nadja
<3<3<3
Een reactie posten