was het maar weer morgen.

Ik maak mezelf weer helemaal gek.
Mijn hoofd spat bijna uit elkaar
Ik weet niet hoe lang ik dit nog trek
Het valt me allemaal weer zo zwaar

Even had ik de kracht
Maar het is alweer snel voorbij
De wanhoop neemt mij weer in zijn macht
De rust is weer weg uit mij

Hoe het komt dat weet ik niet
Waarom lukt het me niet de kracht vast te houden
Niemand die dit alles zien
Omdat ik niemand kan vertrouwen

Ik wil dit leven misschien niet meer
Ik kan dit alles niet meer aan
Ik voel me even goed en dan gebeurd het weer
Ik moet dit gevoel weer laten gaan

Het lukt me niet positief te blijven
Ik voel me dan zo alleen
Niemand die even bij mij kan achterblijven
Zodat alles verandert in steen

Ik haat mezelf om wat ik doe
Ik stoot iedereen bij me af
Zelfs mijn vrienden laat ik niet meer toe
Ik vind mezelf zo laf

Logisch dat ze me niet meer zien staan
Dat ze me niet eens meer bellen
Nu is het echt met me gedaan
En kan zelfs dit zich niet meer herstellen

Niemand die er straks nog voor me zal zijn
Maar dat is mijn eigen schuld
Ik wil loskomen van deze pijn
Maar iedereen zegt tegen mij heb geduld

Je moet jezelf de kans geven
Om alles te overwinnen
Maar wil ik nog wel leven
Wil ik hier nog wel aan beginnen

Ik wil alleen maar rust en geen zorgen
Dat is het enige waar ik naar verlang
Was het maar weer morgen
Waarin ik kan zeggen..

ik ben niet meer bang