fuck you !

& weer ben ik de enige hoofdpersoon in dit verhaal.
Helaas is het een boek zonder einde.
Ooit zul je weten hoe ik me al die tyd heb gevoelt !

///.\\\

Waarom heb je dit gedaan
Waarom heb je mij niet laten gaan
Een gevoelloze blik op je gezicht,
ik gaf je geen enkel tegengewicht

Terwijl mijn tranen maar bleven stromen,
is mijn ergste nachtmerrie uitgekomen
Voor jou geen nachtmerrie, maar slechts wat plezier
gewoon een feestje, alleen zonder bier

Geen enkel begrip voor het woordje: nee,
volgens jou, viel het allemaal wel mee.
Alles zou goed komen als ik mee zou werken,
als ik dat deed zou het de schade beperken

Ik moest luisteren naar jou dwang,
je maakte me alleen maar bang
Voor jou had dit naast plezier geen enkele waarde,
het was slechts een “klusje” wat je klaarde.

Ik was geen mens, maar een voorwerp, slechts een ding,
dat was wat je zei, terwijl je bij me naar binnen ging
En nu moet ik geloven dat ik geen monster ben,
terwijl ik mijn eigen ik, niet eens meer ken

Ze zeggen dat ik lief ben, een mooie jonge vrouw,
dat ik ook liefde en warmte kan geven, naast alleen maar kou
Maar hoe moet ik dat geloven, na jou daad?
hoe moet ik weten, dat niemand me meer verraad?

Geen woord hierover spreken, zwijgen moest ik doen,
zei je glashard, zonder enkele vorm van fatsoen
Ik ben de gene die hier mee moet leren leven,
terwijl je me voor altijd dit litteken hebt meegegeven

Dat leven met jou in mijn hoofd,
maakt dat het me van tijd tot tijd verdoofd
Door herinneringen van angst en pijn,
zal mijn leven nooit meer hetzelfde zijn.