Hetspijtme.

Oeeeeeii.
Ik snap mijzelf soms echt niet.
Al die domme fouten die ik iedere keer maak.
En iedere keer doe ik weer mensen pijn.
en iedere keer denk ik na de tijd.
wat de fok heb ik gedaan!
Maar van te voren nadenken wat ik doe.
Blijkbaar kan ik dat niet.

"Denk eerst na voordat je wat stoms zegt"

Maar wat nou als je dat gewoon echt niet kunt,
Ik ben dus zo iemand. die maar wat doet.
die maar raak knooit
Dus ben ik tot de conclusie gekomen dat ik mezelf niet snap.
Ik hou van je echt waar. maar je kan niet zo dichtbij komen.
"Please forgive me, i know not what i do."
Je komt te dichtbij de echte ik, en dan kan ik niet anders
dan zo dom te doen. Omdat ik je geen pijn wil doen.
Als je wel te dichtbij komt.

Jou vlotte babbel word mij soms teveel.
Omdat ik dat niet heb, & omdat ik dat niet kan.
Waarschijnlijk zal dit nooit beter worden als ik zo doorga.
Maar ik weet niet wat ik er tegen moet doen.
Het is mijn eigen fout. maar weet wel dat ik van je hou.
Het spijt me dat ik je weer pijn doe
Ik vraag niet om vergeving of om begrip.
Als je boos bent snap ik dat best.
Ik wil alleen dat je weet dat ik ondanks alles van jou hou.
Ookal zeg ik soms van niet.

Dat wat ik doe is van mij, dat is eigen & veilig
Daar komt niemand aan en niemand verplicht mij iets.
Ik voel mij zo vertrouwd in mijn eigen wereld.
Waar niemand dichtbij komt.
En iedereen buiten de muur blijft wachten.
Mijn eigen wereld is soms koud, donker & eenzaam.
Maar het is er ook fijn. Soms is het lekker om even alleen te zijn.
Alleen met gevoelens & emoties.
Ik wou dat ik mijn masker af kon zetten en gewoon mijzelf kon zijn.

Hetspijtme.

loveyou. (L)