dinsdag 25 augustus 2009

lost in this world.

woorden gaan verloren
in zinnen die niet bestaan
verhalen behoren tot het verleden
alsof ze nooit door het leven zijn gegaan

Peace.

woensdag 12 augustus 2009

Myn gedichten van de afgelopen weken.

- eigen schuld -

Vreemde handen
Namen waar ik naar gis
Fluisteren ze in mijn oor
En ik weet weer hoe laat het is

Vreemde handen
En van binnen een traan
Ze voelen over mijn lichaam
En ik laat ze maar gaan

De stilte van de nacht
Gaat tenonder in het gelach
Ik sluit me af
Hopend op een de nieuwe dag

De angst voor wat gaat komen
Bang voor alle pijn
Laat ik het gebeuren
Maar juist hier wil ik niet zijn

En dan bedenk ik me
Als een traan mijn oog vult
Nu ik hier niets tegen doe
Is het allemaal mijn eigen schuld!


- mama -

Mama waarom was je er nooit voor mij
Mocht ik nooit eens bij je schuilen
Weet je nog wat je steeds tegen me zei
Stop nou toch eens met huilen

Maar mama ik had zo’n verdriet
Ik voelde me toen zo rot
Waarom zag je dat niet
En reageerde je telkens zo bot

Door jou ben ik in mezelf gekropen
Lukt het me nu niet mijn gevoelens te laten zien
Ik blijf er iedere dag op hopen
Dat jij me ooit kan troosten misschien

Mama ik heb je nu zo hard nodig
Zonder jou red ik dit niet
Maar jij vindt hulp nog steeds overbodig
Vandaar dat jij mij de troost niet biedt

En ik weet ik praat misschien ook niet genoeg
Laat niet aan je merken hoe ik me voel
Maar jij was ook nooit degene die ernaar vroeg
Ik weet zelf misschien niet eens wat ik bedoel

Maar mama waarom vertelde je dat de schuld bij mij lag
Dat ik me niet aanstellen moest ook al had ik pijn
Terwijl je mijn tranen en pijn toch wel zag
Hoe kon je dit alles zeggen ik was zo klein

Vanbinnen ben ik nu zo boos
Zo boos omdat je me niet helpen wou
Ik voel me nu zo hopeloos
Omdat ik ondanks alles zoveel van je hou

- ze was altijd een dromer -

waar is ze gebleven de altijd lachende dromer
blij met haar zo mooie leven
heel het jaar was voor haar zomer
maar het leven werd uit haar gezogen

het ene verdriet na het andere kwam
door mensen die ze vertrouwde bedrogen
Moest dingen doen onder dwang
een in elkaar gedoken meid

de pijn verscheurd haar langzamerhand
vrienden en familie die ze vermijd
waar is ze in hemelsnaam beland

ze was altijd een dromer
genoot van de kleine dingen in het leven
wat had gedaan om dit te verdienen

tot nu toe zal ze blijven dromen
deze keer om het te kunnen overleven


That's it for now.

xoxo.

To all the haters.




Roddels zijn niet te vermijden
Roddels kun je ook niet bestrijden
Er zijn mensen die je kleineren
en bewust proberen je te bezeren
Die alles verdraaien om onrust te zaaien

Je kunt ze maar beter laten gaan
en er ver boven gaan staan
jij weet het beste hoe je bent
en laat een ander maar denken dat hij je kent

Dus verlaag je niet tot deze figuren
dan zal de pret ook niet lang duren


Fuck ú Bitch !


I love my haters, They make me famous.

dinsdag 21 juli 2009

Streep mijn naam maar weg

Streep mijn naam maar weg
Uit je boekje met adressen
Veel vijven, nog meer zessen
Nu ik alles open leg
Nu ik alles kan bekennen
Moet jij er nog aan wennen
Dat het waar is wat ik zeg

Streep mijn naam maar weg

Blader maar niet meer
In het album met portretten
En vergeelden droogboeketten
Leg me nu maar neer
Leg me maar terzijde
Als een boek uit vroeger tijden
Want je leest het maar een keer

Blader maar niet meer
Leugens zijn zo prachtig
Zo stil en raadselachtig
Zolang ze nog zichzelf zijn
Zolang je ze gelooft
Laat ze rusten in je hoofd
Want de waarheid doet pas pijn

Blader maar niet meer
In je dagboek en je schriften
Alle potloden en stiften
Schreven nooit iets neer
Dat je nu houvast kan geven
Dat je nu laat overleven
Doe nog een keer wat ik zeg:

Streep mijn naam maar weg

woensdag 15 juli 2009

De man vs. De vrouw.

De man;
Ik ben een man en dat is een geluk
Ik doe niet hysterisch al heb ik het druk
Ik verspil niet mijn leven met 'wat moet ik aan'
Kan zonder depressie van de weegschaal afgaan
Ik gooi dingen weg, heb geen spullen teveel
En als iets kapot is dan maak ik het heel
Parkeren is easy; gewoon in één keer
En we doen wel hetzelfde,
maar ik verdien meer!

Ik ben een man en ik denk logisch na
Ik leef niet op light-drank en drie blaadjes sla
Als ik ergens heen loop, weet ik de weg terug
Ik maak van een olifant in no time een mug
En al deel ik met duizenden vrouwen het bed
Ben ik juist de man, in plaats van een slet

Als ik zeg dat ik klaar ben, dan kunnen we gaan!
En tijdens het plassen kan ik blijven staan!
Ik ben een man ja, dat doet me plezier
Ik word niet dronken van twee glazen bier
Ik weet wat 'buitenspel' is, daarom geef ik een brul
Want voetbal is passie en de scheids is een lul

Publiekelijk huilen dat doe ik dus nooit
He, ik kan het vangen als iemand iets gooit
En ik hoef niet te baren, dus geen centje pijn

IS HET NIET GEWELDIG OM EEN MAN TE ZIJN?!

De vrouw;
Ik ben een vrouw, en da's heus geen pech,
Heb geen last van agressie als ik rijd op de weg
Ik laat tenminste geen lampen aan voor nop
En ruim al mijn rotzooi achter me op
Als ik iets zoek, vind ik het in 1 keer!
Kan tegelijkertijd bellen, koken en nog veel meer!
Van een griepje is bij mij niet veel te merken
Ik neem een aspirine en ga gewoon werken.

Ik hou me bezig met echt belangrijke vragen
In plaats van te jammeren om de voetbaluitslagen!
Al is vrouw zijn dan een enorme zegen,
Helaas houdt 'De Man' onzeontwikkeling tegen!

Hem aan zijn lot overlaten is misschien een makkie
Maar wie strijkt Dan zijn overhemden en kookt zijn prakkie?
Dat is niet het ergste in dit geval
Wat echt irritant is bij mannen: hun gebral
Ze denken zelf de beste te zijn
Vooral spotten met vrouwen vinden ze fijn
Uiteraard laten we ze in de waan
Want de waarheid kunnen ze psychisch niet aan:

Mannen zijn eigenlijk nog een kind
Dat spelen met auto's het einde vindt,
Die een potje gaat vechten als hun club verliest,
Computerspelletjesspeelt en maar aan knoeit als ie piest.
Nee, mannen willen de waarheid niet horen:

Zonder een vrouw zijn ze verloren!

dinsdag 14 juli 2009

Zy aan zy.


Zy aan zy in het leven.
Samen in geluk, of in problemen.
Ik zal doen wat ik kan doen.
Zodat ik altyd iets beteken.
Voor jou..
VOOR JOU !

Zoveel roddels, stoggels & zoveel gef*ckingzeik.
Zoveel fucking stress.
Geen adem meer over.
Verslagen.
Gebroken.
En nog steeds met een lach.
Jou pijn
Mijn pijn.
Want we dragen dezelfde last.
Ik help je zoeken
naar het klavertje vier.
We staan samen.
zy aan zy
aan de top.
We blyven alles geven.
Blijven gewoon onzelf.
Scheit op al die f*cking haters.
Ik hoef van niemand niks te horen.

want m'n leven is grauw,
m'n leven is blauw,
maar ik weet dat de zon toch snel weer schijnt.
want ik weet wat ik kan,
ik ben zoveel van plan,
en ik weet dat de zon weer snel zal schijnen.

Zy aan zy in het leven.
Wat van mij is, is van jou
We gaan omhoog, of naar beneden
Je bent nooit alleen..

zy aan zy schatt.
10.09.2004 (L)

vrijdag 10 juli 2009

Je houd van me.. je houd niet van me..

Ik weet het soms niet meer
je lijkt om me te geven
daarnaast kan je me negeren

soms zegt je blik: ik wil je
Tegelijkertijd laat je niks horen
het is zo moeilijk allemaal

wil je laten weten
dat ik van je hou
maar ik kan het gewoon niet

Hoe moet dit nou verder
nachten lang vol verdriet
dat is niet de oplossing
je vergeten lukt me niet

ik denk dat het niet anders kan
al kost het zoveel energie
je zal het ooit begrijpen

Ik hou kapot veel van je !

vrijdag 3 juli 2009

Myn knuffel.




Daar zit ik dan
Met mijn knuffel in mijn arm
Het enige wat me troost kan bieden
Houdt mijn knuffel me warm


Mijn knuffel luistert altijd
Naar mijn verdriet en pijn
Samen komen we er wel uit
Samen op bed dat is fijn

Niemand die naar me luisteren wil
Maar knuffel is er altijd
Zodat ik het verdriet even kan vergeten
Zo raak ik mijn pijn even kwijt.


Maar daar komt mama binnen
Noemt me een klein kind
Gooit mijn knuffel in een hoek
En gaat weer door het lint


Van haar mag ik niet met jou spelen
Moet ik een grote meid zijn
En je weggooien als afval
Maar dat doet me echt teveel pijn


Ze noemt je vies en neemt je mee
Waarschijnlijk voorgoed bij me vandaan
Ik zie je waarschijnlijk nooit meer terug
Op mijn gezicht loopt een traan

Knuffel waar ben je nou '
Ik wil je niet kwijt
Nooit meer iemand om tegen te praten
Was dit een voorgoed afscheid?


De volgende dag kom ik in de schuur
Ineens zie ik je staan
Tussen de vieze lappen weggestopt
In stukken op een plank bovenaan

Er komt wol uit je buikje
Je rug ligt half open
Je mist een oor
En ook nog een paar knopen

Maar knuffel je bent weer bij mij
Ik kan je wel weer maken
Ik zorg dat jij weer beter wordt
En ik zal altijd over je waken

Nu ben ik allang geen kind meer
Mijn kindertijd is voorbij
Maar mijn knuffel is er nog steeds
En ik weet, hij blijft altijd bij mij.

De enige die ooit naar mij luisterde
Er echt voor mij was tijdens pijn en verdriet
Zonder mijn knuffel had ik dit niet gered
Dan was ik er nu niet..

xx.

woensdag 1 juli 2009

Het meisje in het glas..

Niemand had het ooit verwacht.
Zo'n leuk meisje wat altijd lacht.
Maar achter haar lach schuilt een traan van verdriet.
Dat niemand het ziet.

Voor ons een raadsel.
Ingewikkeld is het.
Maar zij vind het zo simpel.
Kan geen liefde vinden.
Alles zit haar op alle wegen tegen.

Zou jij willen ruilen met het meisje in het glas?

Elke dag een gevecht.
Oppassen met wat je zegt.
Haar leven is simpel.
Begin en eind.

Voor ons een raadsel.
Ingewikkeld is het.
Maar zij vind het zo simpel.
Kon geen liefde vinden.
Alles zat haar op alle wegen tegen.

Zou jij willen ruilen met het meisje in het glas?

Nu is het te laat.
Bloed druppelt op de grond.
Mensen die gillen.
Paniek overal.

En nog steeds niemand die wil ruilen met het meisje in het glas..

Huil.
Schreeuw.
Word boos.
Heb medelijden.
Heb een schuld gevoel.

Maar uiteindelijk was het haar leven.
Haar begin en haar eind..

En nog steeds willen ze niet ruilen met het meisje in het glas..

dinsdag 30 juni 2009

Library part 3.

Ik zit weer in de bieb.
Te doen alsof ik heel slim ben
(eigenlijk kom ik niet verder dan hyves, msn, blog, internetbankieren.)
Jammer, zo slim ben ik dus niet.

Er zit een vet vage vent 2 stoelen verderop.
Hij doet echt irritant.
met z'n blikje Redbull. drinkt hij heel langzaam en hij slupt het er gewoon uit.
Echt goor om te horen. bijna net zo erg als iemand die smakt. En hij heeft een bril. LEES; UILENBRIL !
dus vage vent, als je dit leest. Gooi je blikje weg. en koop een nieuwe bril.

Mijn tijd zit er weer op. Ik ga genieten van de zon. zonder vage mensen.

Love&Joy.
xx

maandag 29 juni 2009

Mijn kleine meisje

Mijn kleine meisje
Zo lief en klein
Onschuldig
Weerloos
Waarom heeft dat meisje zoveel pijn
Aangeraakt door grote handen
Op plekken waar die niet mochten zijn
Aangeraakt en berooft van haar onschuld
Om voor altijd bang te zijn
Nooit meer puur en gelukkig zijn
Nooit meer ongeremd klein zijn
Nooit meer ZIJN.

donderdag 25 juni 2009

Library.

Hoooooooi.

Mandy & Renské are in the building !
in de bieb wel te verstaan.
We zijn allebei heel zielig want we hebben geen internet.
dus zitten we maar in de bibliotheek te bivakkeren.
4 stoelen naast me zit een vette hottie (L)
hij kijkt wel een beetje serieus. !

Ik moet nu wel opschieten heb nog 3 minuten de tyd.
Ga zo lekker even shoppeen !
heb ik wel verdiend vind ik.

Hottie als je dit leest;
je bent echt vet knap !


Love & kisses

donderdag 4 juni 2009

Alleen.

Helemaal alleen
in die enge kamer
Helemaal alleen
steeds eenzamer
Helemaal alleen
in dat grote bed
Helemaal alleen
wachtend op iemand die me red
Helemaal alleen
in die douche met hem
Helemaal alleen
ik hoor zijn stem
Helemaal alleen
Teveel pijn,
teveel verdriet
Helemaal alleen
Dat kan ik even niet!

vrijdag 29 mei 2009

dromen.

Ik zal me leven leven per seconde, alsof het de laatste seconde is.
Ik heb veel fouten gemaakt, maar er ook van geleerd.
Ik heb dingen gezien, waarvan het beter was van niet.
Ik heb afscheid moeten nemen van de belangrijksten.
Ik heb mijn hart moeten sluiten voor bepaalde mensen.
Ik heb me gevoel en me hart moeten laten liggen, om niet te verdwalen.
Ik heb me vertrouwen moeten sparen, om niet gekwetst te worden.
Ik heb gevochten voor de verkeerde, en van de verkeerde gehouden.
Ik heb te laat besluiten genomen, en ben te zacht geweest.
Ik heb geleerd dat alles een reden heeft, en niet alles aan jezelf ligt.
Ik heb geleerd het verleden achter me te laten, en een muur te bouwen op me toekomst.
Het is nu hard tegen hard, het maakt niet uit of ik gehaat of geliefd word.
Als jij met mij speelt, speel ik harder met jou.

Mijn dromen worden realiteit ...

woensdag 27 mei 2009

freeworld

Ik was jong, jij was oud.
Jij was warm, ik ijskoud.
Ik wou dood, jij wou mij.
jij wou gevangen, ik wil vrij.

zondag 17 mei 2009

Puzzelstukjes

Puzzelstukjes,
liggen overhoop.
Puzzelstukjes,
overal waar ik loop.

Raadselachtig,
verwarrend.
Incompleet,
verstarrend.

Bloed op het raam,
bloed op de muur.
Rode spetters,
in dit nachtelijk uur.

Puzzelstukjes,
op een hoop.
Mijn leven,
totaal in de knoop.

zaterdag 9 mei 2009

game over.

Het leven is een spelletje.
Het leven is een fucking hard spelletje
Het leven is een eeuwig durend spelletje.
Ik wil niet meer spelen.

vrijdag 8 mei 2009

home.

let me go home.
let me go to a place where i get loved.
let me get under your wing.
save.

I want to be saved. (W)

even klein zijn.

Ik wou dat ik heel even klein kon zijn
dan mag je huilen om pijn
Twee armen om je heen
even niet alleen
Iemand die je beschermt
en zich over je ontfermt
Je bent dan niet meer bang
dat is wat ik nu verlang
Ik zou niet weten wat het is
maar toch is het een gemis
Ik durf niemand toe te laten
bang dat ze me zullen verlaten
Bang dat de tranen niet meer stoppen
en dat ik bij niemand aan zou kloppen
wanneer het echt niet meer gaat
Ik kruip maar weer in een hoekje ineen
en ben weer alleen
Ik kan het niet meer aan
kan de drang steeds moeilijk weerstaan
Om maar voorgoed te verdwijnen
Mag ik weer heel even een klein meisje zijn
die beschermt wordt voor pijn?

maandag 27 april 2009

19.

19 jaar.
19 dromen.
19 wensen.
19 kado's
19 kusjes.
19 mensen.
19..
19 kaartjes.
19 glimlachjes.
19 taartjes.
19 slingers.
19 handjes.
19..

19. & er is nog niks veranderd.

Happy Birthday to myself.

donderdag 16 april 2009

afgepakt.

Je hebt,
zoveel,
van mij afgepakt
Meer dan je,
dacht, wist
of wilde weten

Mij beschadigd
verlamd,
kapot gemaakt

Mijn vertrouwen,
vermogen om te kunnen huilen,
om wat mij is afgenomen

Mijn lichaam,
mijn geest,
mijn ziel

Tijd, jaren,
zoveel meer,
maar niet,
mijn leven
nog niet.

woensdag 15 april 2009

mijn masker.

Ik zit op een bankje,
in de zon, aan het water
Ik denk over nu,
en denk over later

De zon schijnt,
en de vogeltjes fluiten
Van binnen voel ik me verdrietig en leeg,
maar dat ziet niemand van buiten

Dat masker voelt veilig,
maar tegelijkertijd zo zwaar
Het masker voelt fijn,
maar tegelijkertijd zo naar

Ik zou willen,
dat ik mezelf kon zijn,
Maar ik weet niet wie ik zelf ben,
behalve de gevoelens van angst en pijn

Ik voel me nergens veilig,
altijd angstig en alleen
Ik weet niet hoe ik mezelf moet zijn,
met mensen om me heen

Ik wil mijn vrienden wel vertrouwen,
maar ik weet echt niet hoe
Ik doe echt mijn best,
maar ik laat ze niet toe

zaterdag 11 april 2009

live.life.love.

Nare
herinneringen
aan zeer
vervelende dingen

Ellende
uit het verleden
die je pijn doet
tot op heden

Rottige
gebeurtenissen
die je graag
weg wilt wissen

Het liefst wil je
het allemaal vergeten
Maar het laat je niet los
Het zijn zware magneten

Je raakt het
maar niet kwijt
Hoe erg je er
ook onder lijdt

Je zult ermee
moeten leren leven
Door het ergens daarbinnen
een plekje te geven

vrijdag 10 april 2009

was het maar weer morgen.

Ik maak mezelf weer helemaal gek.
Mijn hoofd spat bijna uit elkaar
Ik weet niet hoe lang ik dit nog trek
Het valt me allemaal weer zo zwaar

Even had ik de kracht
Maar het is alweer snel voorbij
De wanhoop neemt mij weer in zijn macht
De rust is weer weg uit mij

Hoe het komt dat weet ik niet
Waarom lukt het me niet de kracht vast te houden
Niemand die dit alles zien
Omdat ik niemand kan vertrouwen

Ik wil dit leven misschien niet meer
Ik kan dit alles niet meer aan
Ik voel me even goed en dan gebeurd het weer
Ik moet dit gevoel weer laten gaan

Het lukt me niet positief te blijven
Ik voel me dan zo alleen
Niemand die even bij mij kan achterblijven
Zodat alles verandert in steen

Ik haat mezelf om wat ik doe
Ik stoot iedereen bij me af
Zelfs mijn vrienden laat ik niet meer toe
Ik vind mezelf zo laf

Logisch dat ze me niet meer zien staan
Dat ze me niet eens meer bellen
Nu is het echt met me gedaan
En kan zelfs dit zich niet meer herstellen

Niemand die er straks nog voor me zal zijn
Maar dat is mijn eigen schuld
Ik wil loskomen van deze pijn
Maar iedereen zegt tegen mij heb geduld

Je moet jezelf de kans geven
Om alles te overwinnen
Maar wil ik nog wel leven
Wil ik hier nog wel aan beginnen

Ik wil alleen maar rust en geen zorgen
Dat is het enige waar ik naar verlang
Was het maar weer morgen
Waarin ik kan zeggen..

ik ben niet meer bang

donderdag 9 april 2009

fuck you !

& weer ben ik de enige hoofdpersoon in dit verhaal.
Helaas is het een boek zonder einde.
Ooit zul je weten hoe ik me al die tyd heb gevoelt !

///.\\\

Waarom heb je dit gedaan
Waarom heb je mij niet laten gaan
Een gevoelloze blik op je gezicht,
ik gaf je geen enkel tegengewicht

Terwijl mijn tranen maar bleven stromen,
is mijn ergste nachtmerrie uitgekomen
Voor jou geen nachtmerrie, maar slechts wat plezier
gewoon een feestje, alleen zonder bier

Geen enkel begrip voor het woordje: nee,
volgens jou, viel het allemaal wel mee.
Alles zou goed komen als ik mee zou werken,
als ik dat deed zou het de schade beperken

Ik moest luisteren naar jou dwang,
je maakte me alleen maar bang
Voor jou had dit naast plezier geen enkele waarde,
het was slechts een “klusje” wat je klaarde.

Ik was geen mens, maar een voorwerp, slechts een ding,
dat was wat je zei, terwijl je bij me naar binnen ging
En nu moet ik geloven dat ik geen monster ben,
terwijl ik mijn eigen ik, niet eens meer ken

Ze zeggen dat ik lief ben, een mooie jonge vrouw,
dat ik ook liefde en warmte kan geven, naast alleen maar kou
Maar hoe moet ik dat geloven, na jou daad?
hoe moet ik weten, dat niemand me meer verraad?

Geen woord hierover spreken, zwijgen moest ik doen,
zei je glashard, zonder enkele vorm van fatsoen
Ik ben de gene die hier mee moet leren leven,
terwijl je me voor altijd dit litteken hebt meegegeven

Dat leven met jou in mijn hoofd,
maakt dat het me van tijd tot tijd verdoofd
Door herinneringen van angst en pijn,
zal mijn leven nooit meer hetzelfde zijn.