dinsdag 30 juni 2009

Library part 3.

Ik zit weer in de bieb.
Te doen alsof ik heel slim ben
(eigenlijk kom ik niet verder dan hyves, msn, blog, internetbankieren.)
Jammer, zo slim ben ik dus niet.

Er zit een vet vage vent 2 stoelen verderop.
Hij doet echt irritant.
met z'n blikje Redbull. drinkt hij heel langzaam en hij slupt het er gewoon uit.
Echt goor om te horen. bijna net zo erg als iemand die smakt. En hij heeft een bril. LEES; UILENBRIL !
dus vage vent, als je dit leest. Gooi je blikje weg. en koop een nieuwe bril.

Mijn tijd zit er weer op. Ik ga genieten van de zon. zonder vage mensen.

Love&Joy.
xx

maandag 29 juni 2009

Mijn kleine meisje

Mijn kleine meisje
Zo lief en klein
Onschuldig
Weerloos
Waarom heeft dat meisje zoveel pijn
Aangeraakt door grote handen
Op plekken waar die niet mochten zijn
Aangeraakt en berooft van haar onschuld
Om voor altijd bang te zijn
Nooit meer puur en gelukkig zijn
Nooit meer ongeremd klein zijn
Nooit meer ZIJN.

donderdag 25 juni 2009

Library.

Hoooooooi.

Mandy & Renské are in the building !
in de bieb wel te verstaan.
We zijn allebei heel zielig want we hebben geen internet.
dus zitten we maar in de bibliotheek te bivakkeren.
4 stoelen naast me zit een vette hottie (L)
hij kijkt wel een beetje serieus. !

Ik moet nu wel opschieten heb nog 3 minuten de tyd.
Ga zo lekker even shoppeen !
heb ik wel verdiend vind ik.

Hottie als je dit leest;
je bent echt vet knap !


Love & kisses

donderdag 4 juni 2009

Alleen.

Helemaal alleen
in die enge kamer
Helemaal alleen
steeds eenzamer
Helemaal alleen
in dat grote bed
Helemaal alleen
wachtend op iemand die me red
Helemaal alleen
in die douche met hem
Helemaal alleen
ik hoor zijn stem
Helemaal alleen
Teveel pijn,
teveel verdriet
Helemaal alleen
Dat kan ik even niet!

vrijdag 29 mei 2009

dromen.

Ik zal me leven leven per seconde, alsof het de laatste seconde is.
Ik heb veel fouten gemaakt, maar er ook van geleerd.
Ik heb dingen gezien, waarvan het beter was van niet.
Ik heb afscheid moeten nemen van de belangrijksten.
Ik heb mijn hart moeten sluiten voor bepaalde mensen.
Ik heb me gevoel en me hart moeten laten liggen, om niet te verdwalen.
Ik heb me vertrouwen moeten sparen, om niet gekwetst te worden.
Ik heb gevochten voor de verkeerde, en van de verkeerde gehouden.
Ik heb te laat besluiten genomen, en ben te zacht geweest.
Ik heb geleerd dat alles een reden heeft, en niet alles aan jezelf ligt.
Ik heb geleerd het verleden achter me te laten, en een muur te bouwen op me toekomst.
Het is nu hard tegen hard, het maakt niet uit of ik gehaat of geliefd word.
Als jij met mij speelt, speel ik harder met jou.

Mijn dromen worden realiteit ...

woensdag 27 mei 2009

freeworld

Ik was jong, jij was oud.
Jij was warm, ik ijskoud.
Ik wou dood, jij wou mij.
jij wou gevangen, ik wil vrij.

zondag 17 mei 2009

Puzzelstukjes

Puzzelstukjes,
liggen overhoop.
Puzzelstukjes,
overal waar ik loop.

Raadselachtig,
verwarrend.
Incompleet,
verstarrend.

Bloed op het raam,
bloed op de muur.
Rode spetters,
in dit nachtelijk uur.

Puzzelstukjes,
op een hoop.
Mijn leven,
totaal in de knoop.

zaterdag 9 mei 2009

game over.

Het leven is een spelletje.
Het leven is een fucking hard spelletje
Het leven is een eeuwig durend spelletje.
Ik wil niet meer spelen.

vrijdag 8 mei 2009

home.

let me go home.
let me go to a place where i get loved.
let me get under your wing.
save.

I want to be saved. (W)

even klein zijn.

Ik wou dat ik heel even klein kon zijn
dan mag je huilen om pijn
Twee armen om je heen
even niet alleen
Iemand die je beschermt
en zich over je ontfermt
Je bent dan niet meer bang
dat is wat ik nu verlang
Ik zou niet weten wat het is
maar toch is het een gemis
Ik durf niemand toe te laten
bang dat ze me zullen verlaten
Bang dat de tranen niet meer stoppen
en dat ik bij niemand aan zou kloppen
wanneer het echt niet meer gaat
Ik kruip maar weer in een hoekje ineen
en ben weer alleen
Ik kan het niet meer aan
kan de drang steeds moeilijk weerstaan
Om maar voorgoed te verdwijnen
Mag ik weer heel even een klein meisje zijn
die beschermt wordt voor pijn?

maandag 27 april 2009

19.

19 jaar.
19 dromen.
19 wensen.
19 kado's
19 kusjes.
19 mensen.
19..
19 kaartjes.
19 glimlachjes.
19 taartjes.
19 slingers.
19 handjes.
19..

19. & er is nog niks veranderd.

Happy Birthday to myself.

donderdag 16 april 2009

afgepakt.

Je hebt,
zoveel,
van mij afgepakt
Meer dan je,
dacht, wist
of wilde weten

Mij beschadigd
verlamd,
kapot gemaakt

Mijn vertrouwen,
vermogen om te kunnen huilen,
om wat mij is afgenomen

Mijn lichaam,
mijn geest,
mijn ziel

Tijd, jaren,
zoveel meer,
maar niet,
mijn leven
nog niet.

woensdag 15 april 2009

mijn masker.

Ik zit op een bankje,
in de zon, aan het water
Ik denk over nu,
en denk over later

De zon schijnt,
en de vogeltjes fluiten
Van binnen voel ik me verdrietig en leeg,
maar dat ziet niemand van buiten

Dat masker voelt veilig,
maar tegelijkertijd zo zwaar
Het masker voelt fijn,
maar tegelijkertijd zo naar

Ik zou willen,
dat ik mezelf kon zijn,
Maar ik weet niet wie ik zelf ben,
behalve de gevoelens van angst en pijn

Ik voel me nergens veilig,
altijd angstig en alleen
Ik weet niet hoe ik mezelf moet zijn,
met mensen om me heen

Ik wil mijn vrienden wel vertrouwen,
maar ik weet echt niet hoe
Ik doe echt mijn best,
maar ik laat ze niet toe

zaterdag 11 april 2009

live.life.love.

Nare
herinneringen
aan zeer
vervelende dingen

Ellende
uit het verleden
die je pijn doet
tot op heden

Rottige
gebeurtenissen
die je graag
weg wilt wissen

Het liefst wil je
het allemaal vergeten
Maar het laat je niet los
Het zijn zware magneten

Je raakt het
maar niet kwijt
Hoe erg je er
ook onder lijdt

Je zult ermee
moeten leren leven
Door het ergens daarbinnen
een plekje te geven

vrijdag 10 april 2009

was het maar weer morgen.

Ik maak mezelf weer helemaal gek.
Mijn hoofd spat bijna uit elkaar
Ik weet niet hoe lang ik dit nog trek
Het valt me allemaal weer zo zwaar

Even had ik de kracht
Maar het is alweer snel voorbij
De wanhoop neemt mij weer in zijn macht
De rust is weer weg uit mij

Hoe het komt dat weet ik niet
Waarom lukt het me niet de kracht vast te houden
Niemand die dit alles zien
Omdat ik niemand kan vertrouwen

Ik wil dit leven misschien niet meer
Ik kan dit alles niet meer aan
Ik voel me even goed en dan gebeurd het weer
Ik moet dit gevoel weer laten gaan

Het lukt me niet positief te blijven
Ik voel me dan zo alleen
Niemand die even bij mij kan achterblijven
Zodat alles verandert in steen

Ik haat mezelf om wat ik doe
Ik stoot iedereen bij me af
Zelfs mijn vrienden laat ik niet meer toe
Ik vind mezelf zo laf

Logisch dat ze me niet meer zien staan
Dat ze me niet eens meer bellen
Nu is het echt met me gedaan
En kan zelfs dit zich niet meer herstellen

Niemand die er straks nog voor me zal zijn
Maar dat is mijn eigen schuld
Ik wil loskomen van deze pijn
Maar iedereen zegt tegen mij heb geduld

Je moet jezelf de kans geven
Om alles te overwinnen
Maar wil ik nog wel leven
Wil ik hier nog wel aan beginnen

Ik wil alleen maar rust en geen zorgen
Dat is het enige waar ik naar verlang
Was het maar weer morgen
Waarin ik kan zeggen..

ik ben niet meer bang

donderdag 9 april 2009

fuck you !

& weer ben ik de enige hoofdpersoon in dit verhaal.
Helaas is het een boek zonder einde.
Ooit zul je weten hoe ik me al die tyd heb gevoelt !

///.\\\

Waarom heb je dit gedaan
Waarom heb je mij niet laten gaan
Een gevoelloze blik op je gezicht,
ik gaf je geen enkel tegengewicht

Terwijl mijn tranen maar bleven stromen,
is mijn ergste nachtmerrie uitgekomen
Voor jou geen nachtmerrie, maar slechts wat plezier
gewoon een feestje, alleen zonder bier

Geen enkel begrip voor het woordje: nee,
volgens jou, viel het allemaal wel mee.
Alles zou goed komen als ik mee zou werken,
als ik dat deed zou het de schade beperken

Ik moest luisteren naar jou dwang,
je maakte me alleen maar bang
Voor jou had dit naast plezier geen enkele waarde,
het was slechts een “klusje” wat je klaarde.

Ik was geen mens, maar een voorwerp, slechts een ding,
dat was wat je zei, terwijl je bij me naar binnen ging
En nu moet ik geloven dat ik geen monster ben,
terwijl ik mijn eigen ik, niet eens meer ken

Ze zeggen dat ik lief ben, een mooie jonge vrouw,
dat ik ook liefde en warmte kan geven, naast alleen maar kou
Maar hoe moet ik dat geloven, na jou daad?
hoe moet ik weten, dat niemand me meer verraad?

Geen woord hierover spreken, zwijgen moest ik doen,
zei je glashard, zonder enkele vorm van fatsoen
Ik ben de gene die hier mee moet leren leven,
terwijl je me voor altijd dit litteken hebt meegegeven

Dat leven met jou in mijn hoofd,
maakt dat het me van tijd tot tijd verdoofd
Door herinneringen van angst en pijn,
zal mijn leven nooit meer hetzelfde zijn.

my unbreakable wall.

Ik leg maar weer een steen
op het muurtje om me heen
Voelen doe ik daar niet
Niemand die iets aan me ziet
Achter een masker verschuilt
Ik heb genoeg gehuild
Ik doe me maar weer anders voor
Maar eigenlijk ga ik er aan onderdoor
Ik kan het niet heb teveel verdriet
ik ben zo ontzettend bang
Dat ik het niet aan kan

With love.

dinsdag 7 april 2009

de winnaar in dit gevecht.

Er zijn dagen dan denk ik dat ik het kan,
Je bent zo’n verschrikkelijk vage man.
Maar toch komt telkens weer dat verdriet,
Waarom kan ik dit toch niet.

Steeds als ik weer orde op zaken stel,
Bezorgd het verleden me kippenvel.
Je woorden malen door mijn hoofd,
Alles wat je me had beloofd.

Alles bleek een grote leugen vol verdriet en pijn,
Volgens jou moest ik er van leren tot ik groot zou zijn.
Je vertelde me dat dit zo moest gaan,
Ik was het wonder in jouw bestaan.

Alle keren dat je me dwong en aanraakte
Was ik het die weer een roes doormaakte
Hoe eerder jij je genot had gekregen,
Des te sneller had ik het terug, mijn vrijheid, mijn zegen.

Toch ik weet dat ik het verleden los kan laten,
Ik heb je inmiddels helemaal in de gaten.
Gelukkig ben ik de winnaar van dit verhaal,
Ik kan nu stoppen met het eeuwige gemaal.

maandag 6 april 2009

Wanhopig&Overbodig.

Wanhopig
Ken je dat gevoel?
Overbodig
Dat is hoe ik me voel!
Ik wil gillen
Ik wil slaan
Ik begin te trillen
Want ik kan dit
gevoel niet meer aan
Daar is weer die drang
Om mezelf pijn te doen
Het maakt me zo bang
Net zo als toen
Ik wil bloed voelen stromen
Zodat al dit nare gevoel
word weggenomen
Ik verdien pijn
Hoop dat ik dan verdwijn
Ver weg van deze wanhoop
Ik zit zo in de knoop
Ik wil niet meer voelen
niet meer elke dag mijn lijf afspoelen
Hou me vast en kijk me aan
Vertel me dat het niet mijn
tijd is om te gaan
Laat me voelen dat ik oke kan zijn
en neem weg alle pijn
Ik wil het niet meer zien
Kan iemand me helpen misschien?
Wanhopig
Ken je dat gevoel
ik ben overbodig
Dat is wat ik voel..

zondag 5 april 2009

daddy.

Beter een hart zonder woorden dan woorden zonder hart...

Zelfs een weg van duizend mijl begint met èèn enkele stap !

dinsdag 31 maart 2009

M'n opa, M'n opa M'n opa.

Hoe wij twee handen op één buik waren
hoe jij mijn vragen kon verklaren
Hoe jij mijn lach kon laten schijnen
en mijn tranen kon laten verdwijnen

Je kon je ziekte niet accepteren
je kon je er niet tegen verweren
Je begon het al snel te haten
het idee dat wij je los moesten laten

Waarom jij, die zo zorgzaam was voor iedereen
vol levenslust, vrolijkheid en altijd liefde om je heen
Vocht voor zijn gezin en voor het goede leven
waarom hebben ze jou deze kloteziekte gegeven

heel lang heb je gevochten
terwijl we samen naar een reden zochten
Terwijl we samen tranen lieten stromen
en ons afvroegen waarom jou dit moest overkomen

Tot we beseften dat er geen reden voor is

M'n opa, M'n opa, M'n opa, Niemand zo aardig als hij !

maandag 30 maart 2009

mockingbirds don't sing.

Hallo speelgoedland!

Kleurtjes en kleurplaten
Beertjes en knuffeltjes
Barbies en poppen
Vriendjes en vriendinnetjes
Broertjes en ouders
Jaloezie en nare woorden
Schelden en schreeuwen
Duwen en slaan
Schoppen en kleineren
Manipuleren en vernederen
Gebruikt en misbruikt
Verkracht en uitgekotst
Woede en zelfhaat
Bloed en …
… dood?

Dag speelgoedland!

donderdag 26 maart 2009

x.

hoeveel pijn kan een hart verdragen..
hoeveel ellende kan je doorstaan..
hoeveel rampen, tegenslagen..
hoeveel klappen kan je aan..
hoeveel leed kan je alleen verwerken..
hoe dapper moet je kunnen zijn..
om geen mens te laten merken..
dat je hart breekt van de pijn..
hoeveel dromen moet je laten varen..
hoe sterk moet je op je benen staan..
om je zelfvertrouwen te bewaren..
en je niet totaal te laten gaan..
hoeveel tranen moet je laten vloeien..
voor de allerdiepste wondt heelt..
en de liefde nog een keer kan bloeien..
in een hart dat veel geleden heeft.

maandag 23 maart 2009

dromen & huilen.

Hier lig ik weer
voor de zoveelste keer
het huis is nog stil
want de ochtend is nog pril
ik lig te denken, te dromen
wat er mij nog wacht, wat er nog gaat komen
ik lig te beven en te huilen
wie wil er voor 1 dag en nacht met mij ruilen?
ik lig te hopen, te wensen
op een leven zoals andere mensen
maar ...
in mijn achterhoofd
besef ik
dat ik niet meer
in dromen geloof!

------

Ik zal nooit meer huilen.
De tranen zijn voorbij.
Ik kan nooit meer achter mijn tranen schuilen,
Geen tranen meer voor mij
Ik mag nooit meer huilen,
Ook al moet het eruit
Ik mag nooit meer achter mijn tranen schuilen,
En dat nooit meer huilend mijn gevoelens uit.
Ik mag nooit meer huilen,
Maar ik kan het niet meer aan.
Ik wil achter mijn tranen kunnen schuilen,
En laat ze nu maar gewoon gaan.

dinsdag 17 maart 2009

vertrouwen

Ik kan maar niet bevatten
Waar en waarom ik hier ben
Zoekend naar een antwoord
Op een vraag die niemand kent
Ik wil dit spel best spelen
Maar hoe moet dat
Als ik niet weet wat het doel is
Moet ik dan blind geloven
Dat het zo z'n reden heeft
Dat geen mens mij kan vertellen
Waarom ik dit leven leef
En dat alles hier dus neerkomt
Op vertrouwen
En dat ik net dat gevoel mis

Ik weet niet wat je voelt & dat maakt mij zo bang.