Ik zal me leven leven per seconde, alsof het de laatste seconde is.
Ik heb veel fouten gemaakt, maar er ook van geleerd.
Ik heb dingen gezien, waarvan het beter was van niet.
Ik heb afscheid moeten nemen van de belangrijksten.
Ik heb mijn hart moeten sluiten voor bepaalde mensen.
Ik heb me gevoel en me hart moeten laten liggen, om niet te verdwalen.
Ik heb me vertrouwen moeten sparen, om niet gekwetst te worden.
Ik heb gevochten voor de verkeerde, en van de verkeerde gehouden.
Ik heb te laat besluiten genomen, en ben te zacht geweest.
Ik heb geleerd dat alles een reden heeft, en niet alles aan jezelf ligt.
Ik heb geleerd het verleden achter me te laten, en een muur te bouwen op me toekomst.
Het is nu hard tegen hard, het maakt niet uit of ik gehaat of geliefd word.
Als jij met mij speelt, speel ik harder met jou.
Mijn dromen worden realiteit ...
vrijdag 29 mei 2009
woensdag 27 mei 2009
freeworld
Ik was jong, jij was oud.
Jij was warm, ik ijskoud.
Ik wou dood, jij wou mij.
jij wou gevangen, ik wil vrij.
Jij was warm, ik ijskoud.
Ik wou dood, jij wou mij.
jij wou gevangen, ik wil vrij.
zondag 17 mei 2009
Puzzelstukjes
Puzzelstukjes,
liggen overhoop.
Puzzelstukjes,
overal waar ik loop.
Raadselachtig,
verwarrend.
Incompleet,
verstarrend.
Bloed op het raam,
bloed op de muur.
Rode spetters,
in dit nachtelijk uur.
Puzzelstukjes,
op een hoop.
Mijn leven,
totaal in de knoop.
liggen overhoop.
Puzzelstukjes,
overal waar ik loop.
Raadselachtig,
verwarrend.
Incompleet,
verstarrend.
Bloed op het raam,
bloed op de muur.
Rode spetters,
in dit nachtelijk uur.
Puzzelstukjes,
op een hoop.
Mijn leven,
totaal in de knoop.
zaterdag 9 mei 2009
game over.
Het leven is een spelletje.
Het leven is een fucking hard spelletje
Het leven is een eeuwig durend spelletje.
Ik wil niet meer spelen.
Het leven is een fucking hard spelletje
Het leven is een eeuwig durend spelletje.
Ik wil niet meer spelen.
vrijdag 8 mei 2009
home.
let me go home.
let me go to a place where i get loved.
let me get under your wing.
save.
I want to be saved. (W)
let me go to a place where i get loved.
let me get under your wing.
save.
I want to be saved. (W)
even klein zijn.
Ik wou dat ik heel even klein kon zijn
dan mag je huilen om pijn
Twee armen om je heen
even niet alleen
Iemand die je beschermt
en zich over je ontfermt
Je bent dan niet meer bang
dat is wat ik nu verlang
Ik zou niet weten wat het is
maar toch is het een gemis
Ik durf niemand toe te laten
bang dat ze me zullen verlaten
Bang dat de tranen niet meer stoppen
en dat ik bij niemand aan zou kloppen
wanneer het echt niet meer gaat
Ik kruip maar weer in een hoekje ineen
en ben weer alleen
Ik kan het niet meer aan
kan de drang steeds moeilijk weerstaan
Om maar voorgoed te verdwijnen
Mag ik weer heel even een klein meisje zijn
die beschermt wordt voor pijn?
dan mag je huilen om pijn
Twee armen om je heen
even niet alleen
Iemand die je beschermt
en zich over je ontfermt
Je bent dan niet meer bang
dat is wat ik nu verlang
Ik zou niet weten wat het is
maar toch is het een gemis
Ik durf niemand toe te laten
bang dat ze me zullen verlaten
Bang dat de tranen niet meer stoppen
en dat ik bij niemand aan zou kloppen
wanneer het echt niet meer gaat
Ik kruip maar weer in een hoekje ineen
en ben weer alleen
Ik kan het niet meer aan
kan de drang steeds moeilijk weerstaan
Om maar voorgoed te verdwijnen
Mag ik weer heel even een klein meisje zijn
die beschermt wordt voor pijn?
maandag 27 april 2009
19.
19 jaar.
19 dromen.
19 wensen.
19 kado's
19 kusjes.
19 mensen.
19..
19 kaartjes.
19 glimlachjes.
19 taartjes.
19 slingers.
19 handjes.
19..
19. & er is nog niks veranderd.
Happy Birthday to myself.
19 dromen.
19 wensen.
19 kado's
19 kusjes.
19 mensen.
19..
19 kaartjes.
19 glimlachjes.
19 taartjes.
19 slingers.
19 handjes.
19..
19. & er is nog niks veranderd.
Happy Birthday to myself.
donderdag 16 april 2009
afgepakt.
woensdag 15 april 2009
mijn masker.
Ik zit op een bankje,
in de zon, aan het water
Ik denk over nu,
en denk over later
De zon schijnt,
en de vogeltjes fluiten
Van binnen voel ik me verdrietig en leeg,
maar dat ziet niemand van buiten
Dat masker voelt veilig,
maar tegelijkertijd zo zwaar
Het masker voelt fijn,
maar tegelijkertijd zo naar
Ik zou willen,
dat ik mezelf kon zijn,
Maar ik weet niet wie ik zelf ben,
behalve de gevoelens van angst en pijn
Ik voel me nergens veilig,
altijd angstig en alleen
Ik weet niet hoe ik mezelf moet zijn,
met mensen om me heen
Ik wil mijn vrienden wel vertrouwen,
maar ik weet echt niet hoe
Ik doe echt mijn best,
maar ik laat ze niet toe
in de zon, aan het water
Ik denk over nu,
en denk over later
De zon schijnt,
en de vogeltjes fluiten
Van binnen voel ik me verdrietig en leeg,
maar dat ziet niemand van buiten
Dat masker voelt veilig,
maar tegelijkertijd zo zwaar
Het masker voelt fijn,
maar tegelijkertijd zo naar
Ik zou willen,
dat ik mezelf kon zijn,
Maar ik weet niet wie ik zelf ben,
behalve de gevoelens van angst en pijn
Ik voel me nergens veilig,
altijd angstig en alleen
Ik weet niet hoe ik mezelf moet zijn,
met mensen om me heen
Ik wil mijn vrienden wel vertrouwen,
maar ik weet echt niet hoe
Ik doe echt mijn best,
maar ik laat ze niet toe
zaterdag 11 april 2009
live.life.love.
Nare
herinneringen
aan zeer
vervelende dingen
Ellende
uit het verleden
die je pijn doet
tot op heden
Rottige
gebeurtenissen
die je graag
weg wilt wissen
Het liefst wil je
het allemaal vergeten
Maar het laat je niet los
Het zijn zware magneten
Je raakt het
maar niet kwijt
Hoe erg je er
ook onder lijdt
Je zult ermee
moeten leren leven
Door het ergens daarbinnen
een plekje te geven
herinneringen
aan zeer
vervelende dingen
Ellende
uit het verleden
die je pijn doet
tot op heden
Rottige
gebeurtenissen
die je graag
weg wilt wissen
Het liefst wil je
het allemaal vergeten
Maar het laat je niet los
Het zijn zware magneten
Je raakt het
maar niet kwijt
Hoe erg je er
ook onder lijdt
Je zult ermee
moeten leren leven
Door het ergens daarbinnen
een plekje te geven
vrijdag 10 april 2009
was het maar weer morgen.
Ik maak mezelf weer helemaal gek.
Mijn hoofd spat bijna uit elkaar
Ik weet niet hoe lang ik dit nog trek
Het valt me allemaal weer zo zwaar
Even had ik de kracht
Maar het is alweer snel voorbij
De wanhoop neemt mij weer in zijn macht
De rust is weer weg uit mij
Hoe het komt dat weet ik niet
Waarom lukt het me niet de kracht vast te houden
Niemand die dit alles zien
Omdat ik niemand kan vertrouwen
Ik wil dit leven misschien niet meer
Ik kan dit alles niet meer aan
Ik voel me even goed en dan gebeurd het weer
Ik moet dit gevoel weer laten gaan
Het lukt me niet positief te blijven
Ik voel me dan zo alleen
Niemand die even bij mij kan achterblijven
Zodat alles verandert in steen
Ik haat mezelf om wat ik doe
Ik stoot iedereen bij me af
Zelfs mijn vrienden laat ik niet meer toe
Ik vind mezelf zo laf
Logisch dat ze me niet meer zien staan
Dat ze me niet eens meer bellen
Nu is het echt met me gedaan
En kan zelfs dit zich niet meer herstellen
Niemand die er straks nog voor me zal zijn
Maar dat is mijn eigen schuld
Ik wil loskomen van deze pijn
Maar iedereen zegt tegen mij heb geduld
Je moet jezelf de kans geven
Om alles te overwinnen
Maar wil ik nog wel leven
Wil ik hier nog wel aan beginnen
Ik wil alleen maar rust en geen zorgen
Dat is het enige waar ik naar verlang
Was het maar weer morgen
Waarin ik kan zeggen..
ik ben niet meer bang
Mijn hoofd spat bijna uit elkaar
Ik weet niet hoe lang ik dit nog trek
Het valt me allemaal weer zo zwaar
Even had ik de kracht
Maar het is alweer snel voorbij
De wanhoop neemt mij weer in zijn macht
De rust is weer weg uit mij
Hoe het komt dat weet ik niet
Waarom lukt het me niet de kracht vast te houden
Niemand die dit alles zien
Omdat ik niemand kan vertrouwen
Ik wil dit leven misschien niet meer
Ik kan dit alles niet meer aan
Ik voel me even goed en dan gebeurd het weer
Ik moet dit gevoel weer laten gaan
Het lukt me niet positief te blijven
Ik voel me dan zo alleen
Niemand die even bij mij kan achterblijven
Zodat alles verandert in steen
Ik haat mezelf om wat ik doe
Ik stoot iedereen bij me af
Zelfs mijn vrienden laat ik niet meer toe
Ik vind mezelf zo laf
Logisch dat ze me niet meer zien staan
Dat ze me niet eens meer bellen
Nu is het echt met me gedaan
En kan zelfs dit zich niet meer herstellen
Niemand die er straks nog voor me zal zijn
Maar dat is mijn eigen schuld
Ik wil loskomen van deze pijn
Maar iedereen zegt tegen mij heb geduld
Je moet jezelf de kans geven
Om alles te overwinnen
Maar wil ik nog wel leven
Wil ik hier nog wel aan beginnen
Ik wil alleen maar rust en geen zorgen
Dat is het enige waar ik naar verlang
Was het maar weer morgen
Waarin ik kan zeggen..
ik ben niet meer bang
donderdag 9 april 2009
fuck you !
& weer ben ik de enige hoofdpersoon in dit verhaal.
Helaas is het een boek zonder einde.
Ooit zul je weten hoe ik me al die tyd heb gevoelt !
///.\\\
Waarom heb je dit gedaan
Waarom heb je mij niet laten gaan
Een gevoelloze blik op je gezicht,
ik gaf je geen enkel tegengewicht
Terwijl mijn tranen maar bleven stromen,
is mijn ergste nachtmerrie uitgekomen
Voor jou geen nachtmerrie, maar slechts wat plezier
gewoon een feestje, alleen zonder bier
Geen enkel begrip voor het woordje: nee,
volgens jou, viel het allemaal wel mee.
Alles zou goed komen als ik mee zou werken,
als ik dat deed zou het de schade beperken
Ik moest luisteren naar jou dwang,
je maakte me alleen maar bang
Voor jou had dit naast plezier geen enkele waarde,
het was slechts een “klusje” wat je klaarde.
Ik was geen mens, maar een voorwerp, slechts een ding,
dat was wat je zei, terwijl je bij me naar binnen ging
En nu moet ik geloven dat ik geen monster ben,
terwijl ik mijn eigen ik, niet eens meer ken
Ze zeggen dat ik lief ben, een mooie jonge vrouw,
dat ik ook liefde en warmte kan geven, naast alleen maar kou
Maar hoe moet ik dat geloven, na jou daad?
hoe moet ik weten, dat niemand me meer verraad?
Geen woord hierover spreken, zwijgen moest ik doen,
zei je glashard, zonder enkele vorm van fatsoen
Ik ben de gene die hier mee moet leren leven,
terwijl je me voor altijd dit litteken hebt meegegeven
Dat leven met jou in mijn hoofd,
maakt dat het me van tijd tot tijd verdoofd
Door herinneringen van angst en pijn,
zal mijn leven nooit meer hetzelfde zijn.
Helaas is het een boek zonder einde.
Ooit zul je weten hoe ik me al die tyd heb gevoelt !
///.\\\
Waarom heb je dit gedaan
Waarom heb je mij niet laten gaan
Een gevoelloze blik op je gezicht,
ik gaf je geen enkel tegengewicht
Terwijl mijn tranen maar bleven stromen,
is mijn ergste nachtmerrie uitgekomen
Voor jou geen nachtmerrie, maar slechts wat plezier
gewoon een feestje, alleen zonder bier
Geen enkel begrip voor het woordje: nee,
volgens jou, viel het allemaal wel mee.
Alles zou goed komen als ik mee zou werken,
als ik dat deed zou het de schade beperken
Ik moest luisteren naar jou dwang,
je maakte me alleen maar bang
Voor jou had dit naast plezier geen enkele waarde,
het was slechts een “klusje” wat je klaarde.
Ik was geen mens, maar een voorwerp, slechts een ding,
dat was wat je zei, terwijl je bij me naar binnen ging
En nu moet ik geloven dat ik geen monster ben,
terwijl ik mijn eigen ik, niet eens meer ken
Ze zeggen dat ik lief ben, een mooie jonge vrouw,
dat ik ook liefde en warmte kan geven, naast alleen maar kou
Maar hoe moet ik dat geloven, na jou daad?
hoe moet ik weten, dat niemand me meer verraad?
Geen woord hierover spreken, zwijgen moest ik doen,
zei je glashard, zonder enkele vorm van fatsoen
Ik ben de gene die hier mee moet leren leven,
terwijl je me voor altijd dit litteken hebt meegegeven
Dat leven met jou in mijn hoofd,
maakt dat het me van tijd tot tijd verdoofd
Door herinneringen van angst en pijn,
zal mijn leven nooit meer hetzelfde zijn.
my unbreakable wall.
Ik leg maar weer een steen
op het muurtje om me heen
Voelen doe ik daar niet
Niemand die iets aan me ziet
Achter een masker verschuilt
Ik heb genoeg gehuild
Ik doe me maar weer anders voor
Maar eigenlijk ga ik er aan onderdoor
Ik kan het niet heb teveel verdriet
ik ben zo ontzettend bang
Dat ik het niet aan kan
With love.
op het muurtje om me heen
Voelen doe ik daar niet
Niemand die iets aan me ziet
Achter een masker verschuilt
Ik heb genoeg gehuild
Ik doe me maar weer anders voor
Maar eigenlijk ga ik er aan onderdoor
Ik kan het niet heb teveel verdriet
ik ben zo ontzettend bang
Dat ik het niet aan kan
With love.
dinsdag 7 april 2009
de winnaar in dit gevecht.
Er zijn dagen dan denk ik dat ik het kan,
Je bent zo’n verschrikkelijk vage man.
Maar toch komt telkens weer dat verdriet,
Waarom kan ik dit toch niet.
Steeds als ik weer orde op zaken stel,
Bezorgd het verleden me kippenvel.
Je woorden malen door mijn hoofd,
Alles wat je me had beloofd.
Alles bleek een grote leugen vol verdriet en pijn,
Volgens jou moest ik er van leren tot ik groot zou zijn.
Je vertelde me dat dit zo moest gaan,
Ik was het wonder in jouw bestaan.
Alle keren dat je me dwong en aanraakte
Was ik het die weer een roes doormaakte
Hoe eerder jij je genot had gekregen,
Des te sneller had ik het terug, mijn vrijheid, mijn zegen.
Toch ik weet dat ik het verleden los kan laten,
Ik heb je inmiddels helemaal in de gaten.
Gelukkig ben ik de winnaar van dit verhaal,
Ik kan nu stoppen met het eeuwige gemaal.
Je bent zo’n verschrikkelijk vage man.
Maar toch komt telkens weer dat verdriet,
Waarom kan ik dit toch niet.
Steeds als ik weer orde op zaken stel,
Bezorgd het verleden me kippenvel.
Je woorden malen door mijn hoofd,
Alles wat je me had beloofd.
Alles bleek een grote leugen vol verdriet en pijn,
Volgens jou moest ik er van leren tot ik groot zou zijn.
Je vertelde me dat dit zo moest gaan,
Ik was het wonder in jouw bestaan.
Alle keren dat je me dwong en aanraakte
Was ik het die weer een roes doormaakte
Hoe eerder jij je genot had gekregen,
Des te sneller had ik het terug, mijn vrijheid, mijn zegen.
Toch ik weet dat ik het verleden los kan laten,
Ik heb je inmiddels helemaal in de gaten.
Gelukkig ben ik de winnaar van dit verhaal,
Ik kan nu stoppen met het eeuwige gemaal.
maandag 6 april 2009
Wanhopig&Overbodig.
Wanhopig
Ken je dat gevoel?
Overbodig
Dat is hoe ik me voel!
Ik wil gillen
Ik wil slaan
Ik begin te trillen
Want ik kan dit
gevoel niet meer aan
Daar is weer die drang
Om mezelf pijn te doen
Het maakt me zo bang
Net zo als toen
Ik wil bloed voelen stromen
Zodat al dit nare gevoel
word weggenomen
Ik verdien pijn
Hoop dat ik dan verdwijn
Ver weg van deze wanhoop
Ik zit zo in de knoop
Ik wil niet meer voelen
niet meer elke dag mijn lijf afspoelen
Hou me vast en kijk me aan
Vertel me dat het niet mijn
tijd is om te gaan
Laat me voelen dat ik oke kan zijn
en neem weg alle pijn
Ik wil het niet meer zien
Kan iemand me helpen misschien?
Wanhopig
Ken je dat gevoel
ik ben overbodig
Dat is wat ik voel..
Ken je dat gevoel?
Overbodig
Dat is hoe ik me voel!
Ik wil gillen
Ik wil slaan
Ik begin te trillen
Want ik kan dit
gevoel niet meer aan
Daar is weer die drang
Om mezelf pijn te doen
Het maakt me zo bang
Net zo als toen
Ik wil bloed voelen stromen
Zodat al dit nare gevoel
word weggenomen
Ik verdien pijn
Hoop dat ik dan verdwijn
Ver weg van deze wanhoop
Ik zit zo in de knoop
Ik wil niet meer voelen
niet meer elke dag mijn lijf afspoelen
Hou me vast en kijk me aan
Vertel me dat het niet mijn
tijd is om te gaan
Laat me voelen dat ik oke kan zijn
en neem weg alle pijn
Ik wil het niet meer zien
Kan iemand me helpen misschien?
Wanhopig
Ken je dat gevoel
ik ben overbodig
Dat is wat ik voel..
zondag 5 april 2009
daddy.
Beter een hart zonder woorden dan woorden zonder hart...
Zelfs een weg van duizend mijl begint met èèn enkele stap !
Zelfs een weg van duizend mijl begint met èèn enkele stap !
dinsdag 31 maart 2009
M'n opa, M'n opa M'n opa.
Hoe wij twee handen op één buik waren
hoe jij mijn vragen kon verklaren
Hoe jij mijn lach kon laten schijnen
en mijn tranen kon laten verdwijnen
Je kon je ziekte niet accepteren
je kon je er niet tegen verweren
Je begon het al snel te haten
het idee dat wij je los moesten laten
Waarom jij, die zo zorgzaam was voor iedereen
vol levenslust, vrolijkheid en altijd liefde om je heen
Vocht voor zijn gezin en voor het goede leven
waarom hebben ze jou deze kloteziekte gegeven
heel lang heb je gevochten
terwijl we samen naar een reden zochten
Terwijl we samen tranen lieten stromen
en ons afvroegen waarom jou dit moest overkomen
Tot we beseften dat er geen reden voor is
M'n opa, M'n opa, M'n opa, Niemand zo aardig als hij !
hoe jij mijn vragen kon verklaren
Hoe jij mijn lach kon laten schijnen
en mijn tranen kon laten verdwijnen
Je kon je ziekte niet accepteren
je kon je er niet tegen verweren
Je begon het al snel te haten
het idee dat wij je los moesten laten
Waarom jij, die zo zorgzaam was voor iedereen
vol levenslust, vrolijkheid en altijd liefde om je heen
Vocht voor zijn gezin en voor het goede leven
waarom hebben ze jou deze kloteziekte gegeven
heel lang heb je gevochten
terwijl we samen naar een reden zochten
Terwijl we samen tranen lieten stromen
en ons afvroegen waarom jou dit moest overkomen
Tot we beseften dat er geen reden voor is
M'n opa, M'n opa, M'n opa, Niemand zo aardig als hij !
maandag 30 maart 2009
mockingbirds don't sing.
Hallo speelgoedland!
Kleurtjes en kleurplaten
Beertjes en knuffeltjes
Barbies en poppen
Vriendjes en vriendinnetjes
Broertjes en ouders
Jaloezie en nare woorden
Schelden en schreeuwen
Duwen en slaan
Schoppen en kleineren
Manipuleren en vernederen
Gebruikt en misbruikt
Verkracht en uitgekotst
Woede en zelfhaat
Bloed en …
… dood?
Dag speelgoedland!
Kleurtjes en kleurplaten
Beertjes en knuffeltjes
Barbies en poppen
Vriendjes en vriendinnetjes
Broertjes en ouders
Jaloezie en nare woorden
Schelden en schreeuwen
Duwen en slaan
Schoppen en kleineren
Manipuleren en vernederen
Gebruikt en misbruikt
Verkracht en uitgekotst
Woede en zelfhaat
Bloed en …
… dood?
Dag speelgoedland!
donderdag 26 maart 2009
x.
hoeveel pijn kan een hart verdragen..
hoeveel ellende kan je doorstaan..
hoeveel rampen, tegenslagen..
hoeveel klappen kan je aan..
hoeveel leed kan je alleen verwerken..
hoe dapper moet je kunnen zijn..
om geen mens te laten merken..
dat je hart breekt van de pijn..
hoeveel dromen moet je laten varen..
hoe sterk moet je op je benen staan..
om je zelfvertrouwen te bewaren..
en je niet totaal te laten gaan..
hoeveel tranen moet je laten vloeien..
voor de allerdiepste wondt heelt..
en de liefde nog een keer kan bloeien..
in een hart dat veel geleden heeft.
hoeveel ellende kan je doorstaan..
hoeveel rampen, tegenslagen..
hoeveel klappen kan je aan..
hoeveel leed kan je alleen verwerken..
hoe dapper moet je kunnen zijn..
om geen mens te laten merken..
dat je hart breekt van de pijn..
hoeveel dromen moet je laten varen..
hoe sterk moet je op je benen staan..
om je zelfvertrouwen te bewaren..
en je niet totaal te laten gaan..
hoeveel tranen moet je laten vloeien..
voor de allerdiepste wondt heelt..
en de liefde nog een keer kan bloeien..
in een hart dat veel geleden heeft.
maandag 23 maart 2009
dromen & huilen.
Hier lig ik weer
voor de zoveelste keer
het huis is nog stil
want de ochtend is nog pril
ik lig te denken, te dromen
wat er mij nog wacht, wat er nog gaat komen
ik lig te beven en te huilen
wie wil er voor 1 dag en nacht met mij ruilen?
ik lig te hopen, te wensen
op een leven zoals andere mensen
maar ...
in mijn achterhoofd
besef ik
dat ik niet meer
in dromen geloof!
------
Ik zal nooit meer huilen.
De tranen zijn voorbij.
Ik kan nooit meer achter mijn tranen schuilen,
Geen tranen meer voor mij
Ik mag nooit meer huilen,
Ook al moet het eruit
Ik mag nooit meer achter mijn tranen schuilen,
En dat nooit meer huilend mijn gevoelens uit.
Ik mag nooit meer huilen,
Maar ik kan het niet meer aan.
Ik wil achter mijn tranen kunnen schuilen,
En laat ze nu maar gewoon gaan.
voor de zoveelste keer
het huis is nog stil
want de ochtend is nog pril
ik lig te denken, te dromen
wat er mij nog wacht, wat er nog gaat komen
ik lig te beven en te huilen
wie wil er voor 1 dag en nacht met mij ruilen?
ik lig te hopen, te wensen
op een leven zoals andere mensen
maar ...
in mijn achterhoofd
besef ik
dat ik niet meer
in dromen geloof!
------
Ik zal nooit meer huilen.
De tranen zijn voorbij.
Ik kan nooit meer achter mijn tranen schuilen,
Geen tranen meer voor mij
Ik mag nooit meer huilen,
Ook al moet het eruit
Ik mag nooit meer achter mijn tranen schuilen,
En dat nooit meer huilend mijn gevoelens uit.
Ik mag nooit meer huilen,
Maar ik kan het niet meer aan.
Ik wil achter mijn tranen kunnen schuilen,
En laat ze nu maar gewoon gaan.
dinsdag 17 maart 2009
vertrouwen
Ik kan maar niet bevatten
Waar en waarom ik hier ben
Zoekend naar een antwoord
Op een vraag die niemand kent
Ik wil dit spel best spelen
Maar hoe moet dat
Als ik niet weet wat het doel is
Moet ik dan blind geloven
Dat het zo z'n reden heeft
Dat geen mens mij kan vertellen
Waarom ik dit leven leef
En dat alles hier dus neerkomt
Op vertrouwen
En dat ik net dat gevoel mis
Ik weet niet wat je voelt & dat maakt mij zo bang.
Waar en waarom ik hier ben
Zoekend naar een antwoord
Op een vraag die niemand kent
Ik wil dit spel best spelen
Maar hoe moet dat
Als ik niet weet wat het doel is
Moet ik dan blind geloven
Dat het zo z'n reden heeft
Dat geen mens mij kan vertellen
Waarom ik dit leven leef
En dat alles hier dus neerkomt
Op vertrouwen
En dat ik net dat gevoel mis
Ik weet niet wat je voelt & dat maakt mij zo bang.
dinsdag 10 maart 2009
haat
* Ik haat haters.
* Ik haat in het donker met de bus
* Ik haat koken
* Ik haat naaiers
* Ik haat poep op de stoep
* Ik haat bedtyden
* Ik haat wachtlijsten
* Ik haat neppe vrienden
* Ik haat stiefouders
* Ik haat regen
* Ik haat zaterdagen in de jumbo
* Ik haat fietsen die gejat worden
* Ik haat de bus van 8uur.
* Ik haat het als je me negeert
* Ik haat hardcore
* Ik haat slapen
* Ik haat kou
* Ik haat school
* Ik haat zwervers
* Ik haat donker
* Ik haat gevoelens uiten
* Ik haat haat.
& zo kunnen we uren doorgaan.
Beter van niet.
* Ik haat in het donker met de bus
* Ik haat koken
* Ik haat naaiers
* Ik haat poep op de stoep
* Ik haat bedtyden
* Ik haat wachtlijsten
* Ik haat neppe vrienden
* Ik haat stiefouders
* Ik haat regen
* Ik haat zaterdagen in de jumbo
* Ik haat fietsen die gejat worden
* Ik haat de bus van 8uur.
* Ik haat het als je me negeert
* Ik haat hardcore
* Ik haat slapen
* Ik haat kou
* Ik haat school
* Ik haat zwervers
* Ik haat donker
* Ik haat gevoelens uiten
* Ik haat haat.
& zo kunnen we uren doorgaan.
Beter van niet.
maandag 9 maart 2009
(L).
wat moet ik doen
als mijn verstand mij in de steek laat
mijn hart leeg en bloederig is
er een verschrikkelijke kou door mijn lichaam gaat?
een gevoel in mijn buik
leeg, opgefokt en nog meer
een hart die ligt te huilen
het leven doet zeer
wat moet ik doen
wanneer ik bang door de kamer loop
met enge gedachtes
zonder een sprankeltje hoop
wat moet ik doen
als mijn hoofd mijn hart niet vertrouwd
liefde niets meer voorstelt
een muur om jezelf heen gebouwd
wat ga ik doen
met een hart vol tranen en verdriet
vol angst en pijn ik ben kapot
niemand die het ziet
want ik wil hier niet meer zijn
.
.
.
.
.
.
mijn leven was een grote zooi.
zwaar mislukt verklooid en verloekt.
Het was niks anders dan duisternis.
alsof ik een enkeltje hel had geboekt.
en jij, je wil met mij mee vechten.
zorgen dat het goed komt met mij
dan ik niet steeds met mijn leven knooi.
en me niet steeds in mijn armen snij.
maar hoe moet ik dat dan doen?
hoe moet ik een gevecht winnen die ik niet ken
met jou en mij, terwijl ik mezelf niet eens ken.
als mijn verstand mij in de steek laat
mijn hart leeg en bloederig is
er een verschrikkelijke kou door mijn lichaam gaat?
een gevoel in mijn buik
leeg, opgefokt en nog meer
een hart die ligt te huilen
het leven doet zeer
wat moet ik doen
wanneer ik bang door de kamer loop
met enge gedachtes
zonder een sprankeltje hoop
wat moet ik doen
als mijn hoofd mijn hart niet vertrouwd
liefde niets meer voorstelt
een muur om jezelf heen gebouwd
wat ga ik doen
met een hart vol tranen en verdriet
vol angst en pijn ik ben kapot
niemand die het ziet
want ik wil hier niet meer zijn
.
.
.
.
.
.
mijn leven was een grote zooi.
zwaar mislukt verklooid en verloekt.
Het was niks anders dan duisternis.
alsof ik een enkeltje hel had geboekt.
en jij, je wil met mij mee vechten.
zorgen dat het goed komt met mij
dan ik niet steeds met mijn leven knooi.
en me niet steeds in mijn armen snij.
maar hoe moet ik dat dan doen?
hoe moet ik een gevecht winnen die ik niet ken
met jou en mij, terwijl ik mezelf niet eens ken.
donderdag 5 maart 2009
Afscheidsgroetje
Ik gaf jou een tweede kans
Omdat ik in jou geloofde.
Ik gaf jou een nieuw begin
Maar nu weet ik, het had geen zin.
Jij moest alles weer even verdraaien
Misschien wou je mij alleen maar naaien.
Maar geloof me hier trap ik niet weer in
Je blijft het proberen, steeds weer een nieuwe zin
Een zin vol met leugens, je hebt iedereen bedrogen
Iedereen en alles heb je voorgelogen.
Dit alles doet me veel pijn
Ik wou er altijd alleen maar voor jou zijn.
Ik heb nooit bedoeld jou pijn te doen
Ik heb nooit bedoeld jou verdriet te doen.
Ik weet niet waarom je dit nu zo laat gaan
Waarom je mij zo laat staan.
Heb ik jou dan toch iets misdaan.
Nu, laat ik je gaan. ik laat je hier alleen staan
Verder gaan met jou kan & wil ik niet.
Hoop dat jij dat nu ook inziet.
Ik hoop dat je ziet dat wat je doet niet kan
Niet voor jou en niet voor mij.
Sweetgoodbye xx.
Gedicht van mennen (L)
Monsters onder mijn bed
Monsters in de kast
Monsters zijn meestal overal
Monsters zijn een grote last.
Monsters jaag je weg
Dat heeft papa vroeger beloofd
Maar wat te doen met de
Monsters in mijn hoofd?
Omdat ik in jou geloofde.
Ik gaf jou een nieuw begin
Maar nu weet ik, het had geen zin.
Jij moest alles weer even verdraaien
Misschien wou je mij alleen maar naaien.
Maar geloof me hier trap ik niet weer in
Je blijft het proberen, steeds weer een nieuwe zin
Een zin vol met leugens, je hebt iedereen bedrogen
Iedereen en alles heb je voorgelogen.
Dit alles doet me veel pijn
Ik wou er altijd alleen maar voor jou zijn.
Ik heb nooit bedoeld jou pijn te doen
Ik heb nooit bedoeld jou verdriet te doen.
Ik weet niet waarom je dit nu zo laat gaan
Waarom je mij zo laat staan.
Heb ik jou dan toch iets misdaan.
Nu, laat ik je gaan. ik laat je hier alleen staan
Verder gaan met jou kan & wil ik niet.
Hoop dat jij dat nu ook inziet.
Ik hoop dat je ziet dat wat je doet niet kan
Niet voor jou en niet voor mij.
Sweetgoodbye xx.
Gedicht van mennen (L)
Monsters onder mijn bed
Monsters in de kast
Monsters zijn meestal overal
Monsters zijn een grote last.
Monsters jaag je weg
Dat heeft papa vroeger beloofd
Maar wat te doen met de
Monsters in mijn hoofd?
dinsdag 3 maart 2009
spiegeltje spiegeltje aan de wand
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…
Daar sta je dan
Alleen en zonder kleren
Voor de spiegel
Te kijken naar je eigen spiegelbeeld
Jezelf te beoordelen
Of eigenlijk te veroordelen…
Af te keuren, af te wijzen
Alles wat je ziet is niet goed
Dat is te groot, dat is te dik
Daar is het niet mooi
Maar daarentegen,
wil je dat überhaupt wel?!
Ja denk daar eens over na!
Wat wil je nou zien in die spiegel?
Volgens mij zie je daar namelijk degene die je wilt zien
Degene die je wilt zijn
En bij mij is dat niet iemand in positieve zin
Nee Sterker nog,
het is iemand waar ik veel afkeer naar heb
Weer de vraag… wil je dat?
Ja Dat is wat ik wil
Puur en alleen uit zelfbescherming
Ik weet niet beter, en wil ook niet beter weten
Het lukt me niet
Daar sta je dan
Opnieuw voor die spiegel
Alleen maar dit keer met kleren
Maakt het enig verschil?
Je doet er alles aan om je lichaam te verhullen
Werkt het?
Nee
Je doet je best, maar het werkt niet…
men kijkt er dwars door heen
Je kijkt, je staart,
je blik blijft hangen
Je walgt
Niet wetende wat je met dit spiegelbeeld moet,
voel je de angst en pijn
Gooi je er een grote steen tegenaan
Breekt de spiegel in duizenden kleine stukjes
Je spiegelbeeld is onherkenbaar
Het is verdwenen…
Voor heel even
Want voor je het weet sta je opnieuw voor de spiegel,
een andere
Opnieuw geobsedeerd en vol walging
Maar zonder steen
Stille tranen rollen over je wangen
Wanhoop
Pure wanhoop
Wie helpt me, wie komt me halen
Wie redt me uit dit beeld?
Neem mijn hand en haal me hieruit
Weg van mijn spiegelbeeld
Weg van mezelf
Voor altijd…
Daar sta je dan
Alleen en zonder kleren
Voor de spiegel
Te kijken naar je eigen spiegelbeeld
Jezelf te beoordelen
Of eigenlijk te veroordelen…
Af te keuren, af te wijzen
Alles wat je ziet is niet goed
Dat is te groot, dat is te dik
Daar is het niet mooi
Maar daarentegen,
wil je dat überhaupt wel?!
Ja denk daar eens over na!
Wat wil je nou zien in die spiegel?
Volgens mij zie je daar namelijk degene die je wilt zien
Degene die je wilt zijn
En bij mij is dat niet iemand in positieve zin
Nee Sterker nog,
het is iemand waar ik veel afkeer naar heb
Weer de vraag… wil je dat?
Ja Dat is wat ik wil
Puur en alleen uit zelfbescherming
Ik weet niet beter, en wil ook niet beter weten
Het lukt me niet
Daar sta je dan
Opnieuw voor die spiegel
Alleen maar dit keer met kleren
Maakt het enig verschil?
Je doet er alles aan om je lichaam te verhullen
Werkt het?
Nee
Je doet je best, maar het werkt niet…
men kijkt er dwars door heen
Je kijkt, je staart,
je blik blijft hangen
Je walgt
Niet wetende wat je met dit spiegelbeeld moet,
voel je de angst en pijn
Gooi je er een grote steen tegenaan
Breekt de spiegel in duizenden kleine stukjes
Je spiegelbeeld is onherkenbaar
Het is verdwenen…
Voor heel even
Want voor je het weet sta je opnieuw voor de spiegel,
een andere
Opnieuw geobsedeerd en vol walging
Maar zonder steen
Stille tranen rollen over je wangen
Wanhoop
Pure wanhoop
Wie helpt me, wie komt me halen
Wie redt me uit dit beeld?
Neem mijn hand en haal me hieruit
Weg van mijn spiegelbeeld
Weg van mezelf
Voor altijd…
Abonneren op:
Posts (Atom)
